Victor Müller

Liefde in Leuven

Posted at 11 November 2013 | By : | Categories : Victor Müller | Comments Off on Liefde in Leuven

Op een bepaald moment in mijn leven en dat is nu, moet ik toegeven dat ik geen helder antwoord heb op de vraag: ‘Waar gaat het leven over?’ Vroeger, toen ik jong was, dacht ik dat het bij het levenscontract hoorde dat ik met de jaren, binnen één menselijk leven, mezelf en de wereld zou begrijpen, maar dat is niet zo – tenzij ik genoegen met andermans verklaringen neem.

Ik reis veel, voor het werk of zomaar. In de steden of stadjes waar ik kom, heb ik veel tijd om alleen rond te zwerven en mijn benen de vrijheid geven, ik volg. De melancholische gevaren die eenzaamheid kan oproepen, ben ik te slim af. Als een ‘toreador’ merk ik tijdig op hoe ze op mij afstormen, doe de stap opzij en laat ze langs mij heen glijden. Uren, dagenlang loop ik door de mooie Europese steden, rust uit in de kerken, parken, terrasjes en cafés. Vanuit deze zelf opgelegde ‘eenzaamheid’ kijk ik naar de wereld, zoals de vis vanuit de viskom naar buiten kijkt, en maak geen contact. Er is altijd veel te zien, maar mijn aandacht gaat vooral naar de mensen. Kijken vanuit de langzame tijd, observeren.

Ik schrijf deze column in café De Engel op de Grote Markt in Leuven en ik ben geïnspireerd. Net een fantastische zangsessie achter de rug met een groep van vijftig leidinggevenden uit een groot Nederlands familiebedrijf, in de indrukwekkende Jubileumzaal van de Katholieke Universiteit Leuven. Voor mij zijn alleen die optredens en sessies van belang waar we de ’bron’ raken en magie oproepen. Dat is in de jubileumzaal van Leuven ruimschoots gelukt; door zingend dichter bij elkaar te komen is een ontroerend en heilig moment ontstaan. Dat zie je in de ogen van de mensen, die krijgen dan een zachte glans.

Nu is het tegen de avond en het café is nog bijna leeg. Ik kijk door het grote raam naar buiten: rechts de gotische portaal van de Sint-Pieterskerk en links de oude Stadsbierbrouwerij, een middeleeuws tafereel. Maar ik kijk opnieuw vooral naar de mensen die over het plein krioelen. Het lijkt een allegorie van het leven. Iedereen is aanwezig: vriendinnen die vrolijk hun doel vervolgen, gretig op zoek naar avontuur, grijze echtparen hand in hand,tevreden gezinnen met zorgzame moeders en grapjes makende vaders, een hinkende oude man met stok en een supermarkttas, verliefde paartjes, studenten die niet zo gauw naar huis zullen gaan.

Het is zaterdagnamiddag en het is duidelijk dat iedereen het naar zijn zin heeft en van deze avond iets wil maken. Maar wat je vooral ziet is de zachtheid en aardigheid voor elkaar, de wil om van elkaars vriendschap en existentie te genieten. Dat is wat ik dan toch geleerd heb: de grote clichés zijn vaak waar en deze helemaal: het gaat om Liefde, Love, Amor, Laska. In tegenstelling tot wat de media ons laten zien, namelijk de gepolariseerde wereld, tweespalt en haat, is de werkelijkheid anders: er is het grote verlangen naar aardigheid, vriendschap, contact en harmonie.

Oefening: Kies een middelgrote Europese stad, niet al te opwindend. In Leuven is bijvoorbeeld de grootste opwinding de crypte van Pater Damiaan, de melaatsen priester, waar ik als enige bezoeker lang van totale rust genoten heb. Kies een stad van het type Deventer, Groningen, Gent, Lille, Brno, Toledo. Ga minimaal voor drie dagen op reis en ga alleen. Ideaal is vanaf donderdag tot zaterdag. Niet op maandag! Maak minimaal contact, ervaar het alleen zijn, rust in jezelf en in de langzame tijd. Waak voor melancholie; wees deze slim af! Maak geen plannen en volg je benen waar ze jou naartoe willen brengen. Verveel je een beetje. En vooral, kijk naar mensen. Je zult het ervaren: Liefde overal!

 

Victor Müller, voorjaar 2013
www.victormuller.nl

Comments are closed.